Słońce,

jak ja za tobą tęskniłam.
I choć mam tylko parę minut w przerwie, 
to w każdej sekundzie się tobą napawam.
To ty zawsze ładujesz moje baterie.

Dzięki tobie znika depresja,
dzięki tobie wraca wiara w człowieka,
dzięki tobie przyroda budzi się do życia,
świat z tobą żywych kolorów nabiera.

Choć czasem świecisz prosto w oczy
i przygrzewasz odrobinę za mocno,
to za każde muśnięcie skóry serdecznie dziękuję,
bo wiem, że robisz to w trosce o nasze dobro.

Gwiazdo centralnego układu,
twoje istnienie jest powszednie.
Nikt nie zachwyca się tobą, jak czymś nowym.

Człowieku, zatrzymaj się na moment.
I spójrz w to co myślisz, że jest ci tak dobrze znane.
Może i ty znajdziesz inspirację z prostych rzeczy.
Lecz muszę cię zostawić, bo czas przerwy się kończy.
Nie martw się, zostawiam cię w dobrych rękach,
pod opieką słońca :)